Konstantinos Stampoulis (geraki)
Thoughts about Wikipedia, free content, open culture, european history, and more…
Το Logicomix είναι ένα από τα πιο ευφυή και ελκυστικά «μαθήματα ιστορίας των ιδεών» που έχω συναντήσει, μεταμφιεσμένο σε graphic novel. Παίρνοντας ως κεντρικό αφηγητή τον Μπέρτραντ Ράσελ και ακολουθώντας την πορεία του από την παιδική ηλικία μέχρι την κορύφωση (και την κρίση) του θεμελιωτικού προγράμματος στα μαθηματικά, το βιβλίο καταφέρνει να συμπυκνώσει δεκαετίες μαθηματικής, λογικής και … Περισσότερα
«Οι απόψεις ενός κλόουν» είναι από εκείνα τα βιβλία που σε βρίσκουν σε μια συγκεκριμένη ηλικία, αλλά συνεχίζουν να σε αφορούν πολύ μετά, ακριβώς επειδή μιλούν για την ενηλικίωση μέσα σε μια κοινωνία βαθιά υποκριτική. Το διάβασα γύρω στο 1997, σε μια περίοδο που η μεταπολεμική Γερμανία έμοιαζε να ανήκει οριστικά στο «τότε», όμως ο … Περισσότερα
Το Mrs. Fletcher είναι από εκείνες τις μίνι σειρές που βλέπεις σχετικά χαλαρά, αλλά στην πορεία συνειδητοποιείς ότι πιάνει με αρκετή ευαισθησία θέματα πιο σοβαρά από όσο δείχνουν τα 30λεπτα επεισόδια της. Ένα τίμιο 7/10, που κερδίζει κυρίως χάρη στην Kathryn Hahn και στην ήσυχη, ανθρώπινη ματιά του πάνω στην κρίση μέσης ηλικίας, το empty nest και … Περισσότερα
Το Unorthodox είναι από αυτές τις μίνι σειρές που βλέπονται σε μια ανάσα και σου μένουν στο μυαλό αρκετά πιο πολύ από όσο περιμένεις από τέσσερα επεισόδια· άνετα 8/10. Η ιστορία της Έστυ, που φεύγει από την υπερ-ορθόδοξη χασιδική κοινότητα στο Μπρούκλιν για να ψάξει τον εαυτό της στο Βερολίνο, είναι στημένη με απλό, καθαρό τρόπο, χωρίς … Περισσότερα
Το Prometheus είναι από εκείνες τις sci‑fi ταινίες που, παρά τα εμφανή τους ελαττώματα, κερδίζουν άνετα ένα 8/10, κυρίως χάρη στην ατμόσφαιρα, την οπτική δύναμη και τις θεματικές του εμμονές με δημιουργία, πίστη και ευθύνη απέναντι στους «θεούς» μας. Ως prequel του Alien που τελικά επιλέγει να είναι κάτι πιο αυτόνομο, λειτουργεί σαν μια σκοτεινή, μυθολογική παραβολή για το … Περισσότερα
Το Star Trek: Starfleet Academy δεν είναι «η νέα Ιερουσαλήμ» για το σύμπαν του Trek, αλλά σίγουρα δεν είναι και η καταστροφή που περιγράφουν οι πιο αυστηροί old‑school trekkies· ένα τίμιο, διασκεδαστικό 7/10. Αν το δεις ως αυτό που είναι –ένα coming‑of‑age / academy show στο μακρινό μέλλον του franchise, με νέους χαρακτήρες και πιο νεανικό τόνο– και όχι ως διάδοχο του TNG ή του DS9, λειτουργεί αρκετά καλά, με στιγμές γνήσιας Trek‑ικής καρδιάς.
