Το Star Trek: Starfleet Academy δεν είναι «η νέα Ιερουσαλήμ» για το σύμπαν του Trek, αλλά σίγουρα δεν είναι και η καταστροφή που περιγράφουν οι πιο αυστηροί old‑school trekkies· ένα τίμιο, διασκεδαστικό 7/10. Αν το δεις ως αυτό που είναι –ένα coming‑of‑age / academy show στο μακρινό μέλλον του franchise, με νέους χαρακτήρες και πιο νεανικό τόνο– και όχι ως διάδοχο του TNG ή του DS9, λειτουργεί αρκετά καλά, με στιγμές γνήσιας Trek‑ικής καρδιάς.
Η βασική ιδέα, η πρώτη νέα τάξη δοκίμων στην Ακαδημία τον 32ο αιώνα, μετά τα γεγονότα του Discovery, δίνει ωραίο πλαίσιο: έχουμε την αίσθηση ότι η Ομοσπονδία ξαναχτίζεται και ότι αυτοί οι πιτσιρικάδες μπορεί να είναι η επόμενη γενιά αξιωματικών που θα τη σηκώσουν στους ώμους τους. Ο Caleb Mir κουβαλά ένα πιο «σύγχρονο» origin (προβληματικό παρελθόν, ταξικές ανισότητες, οικογενειακή απώλεια) που ίσως ξενίζει όσους θέλουν τους αξιωματικούς τους πιο «καλοχωνεμένους» από την Ακαδημία, αλλά επιτρέπει στη σειρά να μιλήσει για θέματα όπως φτώχεια, εγκληματικότητα και δεύτερες ευκαιρίες μέσα στο πλαίσιο της Ομοσπονδία . Όταν η σειρά σταματά τις υπερβολές και επικεντρώνεται στο teamwork των δοκίμων, στους ηθικούς τους προβληματισμούς και στις κλασικές «ακαδημαϊκές» δοκιμασίες, τότε νιώθεις ότι βρίσκεται πιο κοντά στο πνεύμα του Trek: εξερεύνηση, συνεργασία, σύγκρουση ανάμεσα σε προσωπική ιστορία και αξίες της Ομοσπονδίας.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ένα κομμάτι του fandom δυσφορεί: το ύφος είναι πιο «college drama» από όσο έχουν συνηθίσει, η αισθητική της USS Athena και κάποιες επιλογές στο design και στο χιούμορ φλερτάρουν έντονα με «young adult» λογική, και ορισμένες παραβλέψεις στο established lore (π.χ. σχόλια για Jem’Hadar, υπερ‑design πλοίου κ.λπ.) είναι όντως ενοχλητικές αν έχεις μεγαλώσει με το DS9. Η ερμηνεία κάποιων νεότερων ηθοποιών είναι άνιση, και υπάρχουν σκηνές που μοιάζουν γραμμένες περισσότερο για να «τσιμπήσουν» νέο κοινό παρά για να τιμήσουν τη λεπτότητα της κλασικής σειράς. Από την άλλη, η παρουσία πιο έμπειρων ονομάτων στο καστ, η φροντίδα στην παραγωγή και το γεγονός ότι υπάρχουν επεισόδια που όντως «συζητούν» τις αξίες του Starfleet (ευθύνη, θυσία, ενσυναίσθηση, πλουραλισμός) κρατούν τη σειρά μακριά από τον χαρακτηρισμό «χειρότερο Trek» που της αποδίδουν οι πιο φωνακλάδες κριτικοί.
Αν είσαι λίγο trekkie, αλλά όχι δογματικός, το Starfleet Academy μπορεί να λειτουργήσει μια χαρά ως «ελαφρύτερη» εβδομαδιαία δόση μέσα στο σύμπαν που αγαπάς: έχει θέματα, έχει σύμπαν, έχει κάποιες όντως ωραίες στιγμές, απλώς φοράει πιο μοντέρνα, νεανικά ρούχα από αυτά που είχαν οι προηγούμενες σειρές. Ένα 7/10 μοιάζει δίκαιο: διασκεδαστικό, με προοπτική βελτίωσης αν πατήσει περισσότερο πάνω στο Trek‑ικό υπόβαθρο και λιγότερο στα young audience tropes, και σίγουρα όχι τόσο κακό όσο προκύπτει αν ακούσει κανείς μόνο τις πιο εξαγριωμένες φωνές του fandom.
