Υποθέτω ότι πολλά θα γραφτούν τις επόμενες ημέρες για την Δίκη του Pirate Bay. Πιθανολογώ ότι το μεγαλύτερο ποσοστό θα είναι υποστηρικτικό προς το Pirate Bay με αόριστους αφορισμούς για την ¨ελευθερία του λόγου», για την υποτιθέμενη μη-συμμετοχή του Pirate Bay στην ανταλλαγή περιεχομένου μεταξύ των χρηστών του, την μη ύπαρξη του copyrighted υλικού στους διακομιστές, το πόσο «μας πίνουν το αίμα οι δισκογραφικές». Καλό είναι όλοι να διαβάσουν το σχετικό post του E-Lawyer: Η διαφορά του Pirate Bay από το YouTube. Όπως σωστά επισημαίνει, οι ιδιοκτήτες του Pirate Bay «έκαναν σημαία την ομολογία του «είμαστε πειρατές»«. Είναι φανερό ότι η μέχρι τώρα αντιμετώπιση που έδειχναν στα παράπονα των εταιριών ήταν ότι «δεν θέλουμε (όχι δεν μπορούμε) να κόψουμε τις παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων, γνωρίζουμε ότι είμαστε παράνομοι αλλά είμαστε στην Σουηδία και δεν μπορείτε να μας αγγίξετε.«

Η ξεκάθαρα κοροϊδευτική αλλαγή του λογότυπου μετά τα παράπονα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής είναι και ομολογία ότι δεν τους ενδιέφερε ποτέ η νομιμότητα, ούτε ποτέ τους προβλημάτισε το γεγονός, αντίθετα στήριξαν την φήμη του site τους ακριβώς επάνω σε αυτή την περιφρόνηση. Ο e-lawyer έχει πρώτα από όλα δίκιο, η θεωρία ότι η παράνομη ανταλλαγή γίνεται από τρίτους χωρίς να διακινηθεί το υλικό μέσω του site δεν στέκει. Διότι το Pirate Bay ήταν ξεκάθαρα ένας μεσάζων χωρίς τον οποίο ένας seeder και ένας leecher δεν θα μπορούσαν να έρθουν σε επαφή. Η καταδίκη τους ήταν αναμενόμενη αφού δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι «έκαναν ότι μπορούσαν» για την αποφυγή παράνομων πράξεων, είχαν ήδη δηλώσει ότι τις επικροτούν, και το πιθανότερο είναι ότι στηρίχτηκαν στην αμφίβολλη νομική θέση του «ταχυδρόμου». Μόνο που ο ταχυδρόμος μεταφέρει σφραγισμένα γράμματα που δεν γράφουν στον φάκελο «παράνομο υλικό».

Σημειώνω ότι και ο συσχετισμός που επιχειρεί να κάνει το Pirate Bay, της «πειρατείας» με την «ελεύθερη κουλτούρα», «GNU», «creative commons», «open source» κλπ. βάζοντάς τα όλα στο ίδιο τσουβάλι είναι απαράδεκτος. Ελάχιστοι «πειρατεύουν» προγράμματα, ταινίες και μουσική για να τροφοδοτηθεί η δημιουργία, να μάθουν, να βελτιώσουν, δηλαδή να γίνει το λεγόμενο «remix». Ένα πειρατικό πρόγραμμα με κανένα τρόπο δεν ενισχύει το κίνημα ελεύθερου περιεχομένου που αντιπροσωπεύει τις αξίες και τα ιδανικά που ευαγγέλισαν άνθρωποι όπως ο Richard Stallman και ο Lawrence Lessig. Όποιος θέλει να συμμετάσχει σε αυτή την φιλοσοφία θα πρέπει να δημιουργήσει και να παραχωρήσει ελεύθερα έργα, το αντίθετο κάνει όταν υπογραμμίζει την υποτιθέμενη ανωτερώτητα του ιδιόκτητου λογισμικού κλέβοντάς το.