Η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή ανησυχεί για εκδηλώσεις αντισημιτισμού στα ελληνικά ΜΜΕ

[μετάφραση του ΕΠΣΕ στα ελληνικά από το αγγλικό πρωτότυπο στην ιστοσελίδα http://www.ajc.org/site/apps/nlnet/content2.aspx?c=ijITI2PHKoG&b=849241&ct=6489161]

[…]

Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, η μεγάλης κυκλοφορία εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε άρθρο στο οποίο το Ισραήλ συγκρινόταν με το ναζιστικό καθεστώς και κατηγόρησε το πρώτο για γενοκτονία. Σε αρκετές περιπτώσεις από τότε, η «Ελευθεροτυπία», όπως και άλλες εφημερίδες, έχουν δημοσιεύσει γελοιογραφίες που εικονίζουν τους στρατιώτες του Ισραήλ με τη σβάστικα στη στολή τους. Στις 5 Ιανουαρίου 2009, η «Απογευματινή», μια άλλη μεγάλη καθημερινή εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο που κατηγορεί το Ισραήλ για «Ολοκαύτωμα».

Σύμφωνα με τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα (FRA), «ο παραλληλισµός της σύγχρονης πολιτικής του Ισραήλ µε τη ναζιστική πολιτική» είναι ένας από τους πολλούς δυνατούς τρόπους εκδήλωσης αντισημιτισμού σε σχέση με το Ισραήλ.

[…]

Το δικό μου ερώτημα: Με δεδομένο ότι όποιος καταδικάζει την πολιτική του κράτους του Ισραήλ (έστω και με παραλληλισμό προς το κράτος των Ναζί) δεν στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του Εβραϊκού λαού, δεν είναι καταστρεπτικό για τους ίδιους να δηλώνουν ότι θίγονται ως Εβραίοι όταν κάποιος στρέφεται κατά της πολιτικής του Ισραήλ; Δεν υπάρχει λόγος να θίγεται κανένας Εβραίος και ειδικά κάποιος που ζει σε μια άλλη χώρα όπως η Ελλάδα, από την ηθική καταδίκη ενός κράτους του οποίου μάλιστα δεν είναι και πολίτης. Πέρα από γνωστές γραφικές ακροδεξιές πλευρές κανείς δεν στράφηκε κατά των Εβραίων, και δεν συμφέρει καμμία πλευρά να μπαίνει στο τραπέζι η έννοια της συλλογικής ευθύνης.


Ας δούμε λίγο το πόσο εύκολα αναπαράγονται αστικοί μύθοι αρκεί να ταιριάζει σε αυτό που θέλουμε να πούμε.

Από την Ελευθεροτυπία:

Οχι φυσικά για τις θλιβερές γιορτές του καταναλωτισμού, που μετατρέπουν όλες τις χριστιανικές πρωτεύουσες του κόσμου σε μια «Νέα Υόρκη» με αρχηγό έναν ανύπαρκτο Αϊ-Βασίλη, που κάνει διαφήμιση της COCA-COLA. Και δικαιολογημένα, μια που η ίδια τον επινόησε (έχουμε γράψει και παλιότερα γι’ αυτό).

Σύμφωνα με αυτή την άποψη λοιπόν, τον Άγιο Βασίλη όπως τον γνωρίζουν τα παιδιά (δηλαδή τον χοντρό γεράκο που ζει στον Βόρειο Πόλο και μοιράζει δώρα τα Χριστούγεννα) τον επινόησε η εταιρία Coca-Cola ως μέσο προώθησης.

Χμ… Άλλη μία εκδοχή του ΆιΒασίλη από τον Thomas Nast, στην πρωτοχρονιάτικη έκδοση του Harper's Weekly το 1881.

Η Coca-Cola ιδρύθηκε το 1892, και χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον Άγιο Βασίλη σε διαφημίσεις κατά την δεκατία του 1930. Το συγκεκριμένο concept του Άι Βασίλη (του χοντρού γεράκου, ντυμένου με γούνα, που έχει έλκηθρο κλπ.) έγινε δημοφιλές με το ποίημα A Visit from St. Nicholas που δημοσιεύτηκε το 1823. Η οπτικοποιημένη εκδοχή πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό Harper’s Weekly το 1863. Συμμετοχή στην δημοφιλία είχε και το παιδικό βιβλίο The Life and Adventures of Santa Claus του 1902. Στην πραγματικότητα η Coca-Cola δεν ήταν καν η πρώτη που τον χρησιμοποίησε σε διαφημίσεις. Η White Rock Beverages ήταν μια εταιρία αναψυκτικών που τον χρησιμοποίησε το 1915 για να πουλήσει μεταλικό νερό, και το 1923 τζίντζερ-έηλ. Η μακρόχρονη χρήση του σε διαφημίσεις της Coca-Cola παγίωσε την εμφάνισή του και ειδικά τα κόκκινα ρούχα, αλλά οπωσδήποτε ούτε αυτά ήταν δική της εφεύρεση.

Ακολουθώντας την αλυσίδα blog posts που σχολιάζουν την απομπομπή του Βαλλιανάτου από τον Γιώργο Παπανδρέου έφτασα σε post του Π. Δημητρά στο press-gr (φτου κακά):
«Αυτολογοκρισία Παπανδρέου…». Πέρα από την πολιτική πτυχή του θέματος (που δεν θα σχολιάσω) μου κίνησε πολύ ενδιαφέρον το παρακάτω:

Αμέσως, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφαίρεσε τη σχετική καταχώρηση από τα περιεχόμενα της ιστοσελίδας του «Βιβλιο-περιδιαβάσεις» (http://www.papandreou.gr/papandreou/content/folder2.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=-1&rm=-1&l=2), όπου υπήρχε με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2008. Ξέχασε όμως να αφαιρέσει την ειδική σελίδα με αναφορά στο βιβλίο που βρίσκεται μόνο μετά από αναζήτηση.

Χμμ… Άραγες ισχύει; Είναι δυνατό να έπεσε σε τέτοιο ανιχνεύσιμο σφάλμα;
Κι όμως, ναι.

Εμφανέστατη η αφαίρεση του παρακάτω:

η οποία οδηγούσε σε σελίδα που υπάρχει ακόμη και δεν έχει διαγραφεί:
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=11140&rm=24011810&l=2

Εύλογα ερωτήματα είναι:

  • Ο Παπανδρέου διαχειρίζεται μόνος την προσωπική του ιστοσελίδα ή την διαχειρίζονται άλλοι;
  • Όποιος και αν την διαχειρίζεται, θέλει πολύ σκέψη το ότι ουδέν κρυπτόν υπό του ίντερνετ και το ότι είναι εύκολο να βρεθούν πολλά πράγματα ακόμη και αν διαγραφούν;
  • Όποιος το έκανε (ή έδωσε εντολή να το κάνουν) δεν σκέφτηκε ότι μια προσπάθεια απόκρυψης μπορεί να καταντήσει μεγαλύτερο θέμα από την αποδοχή ενός γεγονότος;

Διδάγματα:

  • Ότι γράφετε στο internet δεν μπορεί να διαγραφεί εύκολα ή άμεσα
  • Πριν δημοσιεύσετε κάτι, σκεφτείτε την πιθανότητα να θελήσετε να το αναιρέσετε αργότερα. Αν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, τότε ξεχάστε το.
  • Αν παρόλα αυτά την έχετε κάνει, καλύτερα να το αφήσετε να ξεφουσκώσει παρά να προσπαθήσετε να το καλύψετε.

Χαζολογούσα τις ειδήσεις πριν λίγες ώρες, και χαλάστηκα ιδιαίτερα. Σε ρεπορτάζ σχετικά με εκδήλωση στην Αθήνα, Αφρικανών με σκοπό για την ενημέρωση για τα προβλήματά τους, καταγράφηκε και το παράπονο συμπαθητικότατου δεκάχρονου κοριτσιού:

Στο σχολείο τα άλλα παιδιά λένε «αυτή να μην την κάνουμε παρέα γιατί είναι μαύρη», κι εγώ δεν ξέρω με ποιόν να κάνω παρέα…

Πως κατάντησαν έτσι τα παιδιά μας ωρέ; Πως τα καταστρέψαμε έτσι;