Μια πολύ αξιόλογη δράση με λίγο χρόνο ζωής, είναι η καμπάνια Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα. Είναι μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, των πολιτών αλλά και των κυβερνητικών αρχών για την ανάγκη να δημιουργήσουμε δημόσιες βάσεις δεδομένων, οι οποίες θα περιέχουν κάθε δυνατή πληροφορία που αφορά στο Ελληνικό Δημόσιο, και στην οποία πληροφορία οι Έλληνες πολίτες έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης πρόσβασης.

Παραδείγματα τέτοιων δεδομένων είναι το που πηγαίνουν οι φόροι των Ελλήνων πολιτών, ποιοι είναι οι νόμοι του κράτους (με όλες τις τροποποιήσεις τους διαχρονικά), αναλυτικά στατιστικά στοιχεία της ΕΣΥΕ, στοιχεία οργανισμών όπως η αστυνομία (π.χ. στοιχεία εγκληματικότητας κατά περιοχή), η πυροσβεστική (πυρκαγιές ανά περιοχή και ανά χρονική περίοδο, οι νομαρχίες, οι δήμοι, κατανομή και διανομή των κοινοτικών κονδυλίων, κλπ.

Ειδικά το θέμα της δημοσιότητας των νόμων είναι πολύ σοβαρό. Όπως είχα σχολιάσει σε σχετικό post του vrypan, είχα στείλει παλιότερα δυο e-mail διαμαρτυρίας στο Εθνικό Τυπογραφείο για το γεγονός ότι απαιτείται χρηματική συνδρομή για την δικτυακή πρόσβαση στο περιεχόμενο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης. Η απάντησή τους ήταν ότι χρεώνουν απλά επειδή έχουν δικαίωμα να το κάνουν και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Ας μην ξεχνάμε ότι το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ των ΦΕΚ, είναι απολύτως νόμιμο να αντιγραφεί και να διανεμηθεί με οποιονδήποτε τρόπο, καθώς σύμφωνα με τον Ν.2121/93 για την πνευματική ιδιοκτησία, “η προστασία του παρόντος νόμου δεν εκτείνεται σε επίσημα κείμενα με τα οποία εκφράζεται η άσκηση πολιτειακής αρμοδιότητας και ιδίως σε νομοθετικά, διοικητικά ή δικαστικά κείμενα […]“. Οι Νόμοι και τα Προεδρικά Διατάγματα δεν ανήκουν σε κανένα, είναι κοινό κτήμα. Συνεπώς το ΕΤ μπορεί να διεκδικεί δικαιώματα μόνο για την στοιχειοθεσία και τα υλικά έξοδα, και όχι για τα κείμενα. Το ότι απαιτεί χρηματοδότηση από τους πολίτες και όχι μόνο από το κράτος είναι απλώς απαράδεκτο και ανήθικο. Αντίστοιχα η φωτοτύπηση και πώληση των ΦΕΚ όπως εκδίδονται από το ΕΤ μπορεί να είναι παράνομη, αλλά η δευτερογενής έκδοση με άλλο layout ή άλλη μορφή του περιεχομένου είναι απολύτως νόμιμη.

Και δεν μένουμε απλά σε αυτό: ακόμη και πολλές δημόσιες υπηρεσίες δεν έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα ΦΕΚ από την ιστοσελίδα του ΕΤ. Δηλαδή αν κάποιος υπάλληλος χρειάζεται να συμβουλευθεί ένα ΦΕΚ για οποιοδήποτε λόγο θα πρέπει να ζητιανέψει κωδικούς από κάποια άλλη υπηρεσία (παράνομα δηλαδή) ώστε να έχει πρόσβαση στο ΕΤ. Το ET άλλωστε επισημαίνει: «Εφιστούμε εν προκειμένω την προσοχή στις εν λόγω Υπηρεσίες, ότι η πρόσβαση αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά στην δική τους εξυπηρέτηση και κάλυψη αντιστίχων υπηρεσιακών αναγκών και σε καμμία περίπτωση επιτρέπεται να λαμβάνουν γνώση των δημοσιευμάτων τρίτοι με οποιονδήποτε τρόπο (π.χ. μέλη ή υπάλληλοι των παραπάνω υπηρεσιών).» Μάλιστα κύριοι, υπάλληλοι δημοσίων υπηρεσιών δεν μπορούν να έχουν πλήρη πρόσβαση στην νομοθεσία, πόσο μάλλον ένας οποιοσδήποτε πολίτης.

Νομίζω πως το παράδειγμα ήταν αρκετά ενημερωτικό. Οπωσδήποτε πρέπει να στηρίξουμε οποιαδήποτε προσπάθεια στο να καταστούν όλα τα δημόσια δεδομένα, πραγματικά διαθέσιμα στους πολίτες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *