Η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή ανησυχεί για εκδηλώσεις αντισημιτισμού στα ελληνικά ΜΜΕ

[μετάφραση του ΕΠΣΕ στα ελληνικά από το αγγλικό πρωτότυπο στην ιστοσελίδα http://www.ajc.org/site/apps/nlnet/content2.aspx?c=ijITI2PHKoG&b=849241&ct=6489161]

[…]

Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, η μεγάλης κυκλοφορία εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε άρθρο στο οποίο το Ισραήλ συγκρινόταν με το ναζιστικό καθεστώς και κατηγόρησε το πρώτο για γενοκτονία. Σε αρκετές περιπτώσεις από τότε, η «Ελευθεροτυπία», όπως και άλλες εφημερίδες, έχουν δημοσιεύσει γελοιογραφίες που εικονίζουν τους στρατιώτες του Ισραήλ με τη σβάστικα στη στολή τους. Στις 5 Ιανουαρίου 2009, η «Απογευματινή», μια άλλη μεγάλη καθημερινή εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο που κατηγορεί το Ισραήλ για «Ολοκαύτωμα».

Σύμφωνα με τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα (FRA), «ο παραλληλισµός της σύγχρονης πολιτικής του Ισραήλ µε τη ναζιστική πολιτική» είναι ένας από τους πολλούς δυνατούς τρόπους εκδήλωσης αντισημιτισμού σε σχέση με το Ισραήλ.

[…]

Το δικό μου ερώτημα: Με δεδομένο ότι όποιος καταδικάζει την πολιτική του κράτους του Ισραήλ (έστω και με παραλληλισμό προς το κράτος των Ναζί) δεν στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του Εβραϊκού λαού, δεν είναι καταστρεπτικό για τους ίδιους να δηλώνουν ότι θίγονται ως Εβραίοι όταν κάποιος στρέφεται κατά της πολιτικής του Ισραήλ; Δεν υπάρχει λόγος να θίγεται κανένας Εβραίος και ειδικά κάποιος που ζει σε μια άλλη χώρα όπως η Ελλάδα, από την ηθική καταδίκη ενός κράτους του οποίου μάλιστα δεν είναι και πολίτης. Πέρα από γνωστές γραφικές ακροδεξιές πλευρές κανείς δεν στράφηκε κατά των Εβραίων, και δεν συμφέρει καμμία πλευρά να μπαίνει στο τραπέζι η έννοια της συλλογικής ευθύνης.


Ακολουθώντας την αλυσίδα blog posts που σχολιάζουν την απομπομπή του Βαλλιανάτου από τον Γιώργο Παπανδρέου έφτασα σε post του Π. Δημητρά στο press-gr (φτου κακά):
«Αυτολογοκρισία Παπανδρέου…». Πέρα από την πολιτική πτυχή του θέματος (που δεν θα σχολιάσω) μου κίνησε πολύ ενδιαφέρον το παρακάτω:

Αμέσως, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφαίρεσε τη σχετική καταχώρηση από τα περιεχόμενα της ιστοσελίδας του «Βιβλιο-περιδιαβάσεις» (http://www.papandreou.gr/papandreou/content/folder2.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=-1&rm=-1&l=2), όπου υπήρχε με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2008. Ξέχασε όμως να αφαιρέσει την ειδική σελίδα με αναφορά στο βιβλίο που βρίσκεται μόνο μετά από αναζήτηση.

Χμμ… Άραγες ισχύει; Είναι δυνατό να έπεσε σε τέτοιο ανιχνεύσιμο σφάλμα;
Κι όμως, ναι.

Εμφανέστατη η αφαίρεση του παρακάτω:

η οποία οδηγούσε σε σελίδα που υπάρχει ακόμη και δεν έχει διαγραφεί:
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=11140&rm=24011810&l=2

Εύλογα ερωτήματα είναι:

  • Ο Παπανδρέου διαχειρίζεται μόνος την προσωπική του ιστοσελίδα ή την διαχειρίζονται άλλοι;
  • Όποιος και αν την διαχειρίζεται, θέλει πολύ σκέψη το ότι ουδέν κρυπτόν υπό του ίντερνετ και το ότι είναι εύκολο να βρεθούν πολλά πράγματα ακόμη και αν διαγραφούν;
  • Όποιος το έκανε (ή έδωσε εντολή να το κάνουν) δεν σκέφτηκε ότι μια προσπάθεια απόκρυψης μπορεί να καταντήσει μεγαλύτερο θέμα από την αποδοχή ενός γεγονότος;

Διδάγματα:

  • Ότι γράφετε στο internet δεν μπορεί να διαγραφεί εύκολα ή άμεσα
  • Πριν δημοσιεύσετε κάτι, σκεφτείτε την πιθανότητα να θελήσετε να το αναιρέσετε αργότερα. Αν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, τότε ξεχάστε το.
  • Αν παρόλα αυτά την έχετε κάνει, καλύτερα να το αφήσετε να ξεφουσκώσει παρά να προσπαθήσετε να το καλύψετε.


Εντάξει, δεν λέω, καλή η κίνηση της Ομάδας Διαδικτύου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να μεταφράσει στα ελληνικά το περιβάλλον του MediaWiki το 2005, αλλά δεν ανακάλυψαν τον τρόχο Η Βικιπαίδεια λειτουργούσε με ελληνικό περιβάλλον πολύ πιο πριν (ξεκίνησε το 2003), μεταφρασμένη από τους τότε υπάρχοντες διαχειριστές, και αν δεν κάνω λάθος ένα μέρος της «μετάφρασης ΠΑΣΟΚ» μάλλον βασίζεται στα μηνύματα έτσι όπως είχαν μεταφραστεί στην Βικιπαίδεια.

Για την ιστορία τα τότε 1280 μηνύματα, σήμερα είναι περισσότερα από 2073 (χωρίς να υπολογίζουμε τις επεκτάσεις) και εξακολουθούν να μεταφράζονται σχεδόν αμέσως, κυρίως από χρήστες της Βικιπαίδειας. Αθόρυβα. Χωρίς κωδωνοκρουσίες.

Μια πολύ αξιόλογη δράση με λίγο χρόνο ζωής, είναι η καμπάνια Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα. Είναι μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, των πολιτών αλλά και των κυβερνητικών αρχών για την ανάγκη να δημιουργήσουμε δημόσιες βάσεις δεδομένων, οι οποίες θα περιέχουν κάθε δυνατή πληροφορία που αφορά στο Ελληνικό Δημόσιο, και στην οποία πληροφορία οι Έλληνες πολίτες έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης πρόσβασης.

Παραδείγματα τέτοιων δεδομένων είναι το που πηγαίνουν οι φόροι των Ελλήνων πολιτών, ποιοι είναι οι νόμοι του κράτους (με όλες τις τροποποιήσεις τους διαχρονικά), αναλυτικά στατιστικά στοιχεία της ΕΣΥΕ, στοιχεία οργανισμών όπως η αστυνομία (π.χ. στοιχεία εγκληματικότητας κατά περιοχή), η πυροσβεστική (πυρκαγιές ανά περιοχή και ανά χρονική περίοδο, οι νομαρχίες, οι δήμοι, κατανομή και διανομή των κοινοτικών κονδυλίων, κλπ.

Ειδικά το θέμα της δημοσιότητας των νόμων είναι πολύ σοβαρό. Όπως είχα σχολιάσει σε σχετικό post του vrypan, είχα στείλει παλιότερα δυο e-mail διαμαρτυρίας στο Εθνικό Τυπογραφείο για το γεγονός ότι απαιτείται χρηματική συνδρομή για την δικτυακή πρόσβαση στο περιεχόμενο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης. Η απάντησή τους ήταν ότι χρεώνουν απλά επειδή έχουν δικαίωμα να το κάνουν και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Ας μην ξεχνάμε ότι το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ των ΦΕΚ, είναι απολύτως νόμιμο να αντιγραφεί και να διανεμηθεί με οποιονδήποτε τρόπο, καθώς σύμφωνα με τον Ν.2121/93 για την πνευματική ιδιοκτησία, “η προστασία του παρόντος νόμου δεν εκτείνεται σε επίσημα κείμενα με τα οποία εκφράζεται η άσκηση πολιτειακής αρμοδιότητας και ιδίως σε νομοθετικά, διοικητικά ή δικαστικά κείμενα […]“. Οι Νόμοι και τα Προεδρικά Διατάγματα δεν ανήκουν σε κανένα, είναι κοινό κτήμα. Συνεπώς το ΕΤ μπορεί να διεκδικεί δικαιώματα μόνο για την στοιχειοθεσία και τα υλικά έξοδα, και όχι για τα κείμενα. Το ότι απαιτεί χρηματοδότηση από τους πολίτες και όχι μόνο από το κράτος είναι απλώς απαράδεκτο και ανήθικο. Αντίστοιχα η φωτοτύπηση και πώληση των ΦΕΚ όπως εκδίδονται από το ΕΤ μπορεί να είναι παράνομη, αλλά η δευτερογενής έκδοση με άλλο layout ή άλλη μορφή του περιεχομένου είναι απολύτως νόμιμη.

Και δεν μένουμε απλά σε αυτό: ακόμη και πολλές δημόσιες υπηρεσίες δεν έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα ΦΕΚ από την ιστοσελίδα του ΕΤ. Δηλαδή αν κάποιος υπάλληλος χρειάζεται να συμβουλευθεί ένα ΦΕΚ για οποιοδήποτε λόγο θα πρέπει να ζητιανέψει κωδικούς από κάποια άλλη υπηρεσία (παράνομα δηλαδή) ώστε να έχει πρόσβαση στο ΕΤ. Το ET άλλωστε επισημαίνει: «Εφιστούμε εν προκειμένω την προσοχή στις εν λόγω Υπηρεσίες, ότι η πρόσβαση αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά στην δική τους εξυπηρέτηση και κάλυψη αντιστίχων υπηρεσιακών αναγκών και σε καμμία περίπτωση επιτρέπεται να λαμβάνουν γνώση των δημοσιευμάτων τρίτοι με οποιονδήποτε τρόπο (π.χ. μέλη ή υπάλληλοι των παραπάνω υπηρεσιών).» Μάλιστα κύριοι, υπάλληλοι δημοσίων υπηρεσιών δεν μπορούν να έχουν πλήρη πρόσβαση στην νομοθεσία, πόσο μάλλον ένας οποιοσδήποτε πολίτης.

Νομίζω πως το παράδειγμα ήταν αρκετά ενημερωτικό. Οπωσδήποτε πρέπει να στηρίξουμε οποιαδήποτε προσπάθεια στο να καταστούν όλα τα δημόσια δεδομένα, πραγματικά διαθέσιμα στους πολίτες.